ЯЛАА БИД ХОЁР

Үхэл надруу хэтэж

Өвчин намайг шүлсдэж

Айдас надаар даажигнаж

Авс минь ир гэж даллана

    Хэн нэгэнд амиа даатгаж

    Хэвтээгээрээ аягаа долоож

    Хөнжлөөрөө хувцаслаж

    Хөлийн чимээнээс цаг асууна

Гадаа нэг гарахсан

Ганцхан удаа болзоонд явахсан

Эрийн энгэрт эрхэлж нэг жаргахсан

Ээжтэйгээ хөтлөлцөөд дэлгүүр хэсэхсэн

    Нөхдийн дунд сууж хов ярилгүй уджээ

    Нүгэлт дарсны амт ямар байдгийг мартжээ

    Ажилдаа яарч амь тэмцэлгүй удсан байна

    Амьдралд яарч дурлалд умбахгүй уйтгартай байна

Өрөөнд дүнгэнэх энэ ялаа шиг нисэхсэн

Өдөржин дураараа хэрэн тэнэхсэн

Ахиад жоохон амьдрахсан, ижийтэйгээ

Алхаж бас бүдэрч, дахин нэг хөлд орохсон

    Аав минь аяархан санаа алдахад

    Арван хором би өвчнөө мартан тэвдлээ

    Ээж минь энгэр норгон уйлахад

    Энэ л өдөр би үхэхгүй юмсан гэж тэвчлээ

Номын хонх зулай доргион жингэнэхэд

Нойрон дундаа би хэсэгхэн тайвширав

Норкозны үйлчилгээ нэгэнтээ гарахад

Нойтон дэрэн дээр амьдрал минь төгсөв

    Үхэл рүү би ганцаараа явахгүй, өрөө хүйтэн байна

    Өнөөх ялаа дэрэн дээр минь бээрчээ, өнөөдөр замд гарна

    Одоо бид гадаа гарна аа

    Орчлонгоор хамтдаа ниснэ ээ.