Хар дарсан зүүдтэйгээ..
Харанхуйд дассан сэтгэлтэйгээ..
Халгаж нуугдсан сүүдэртэйгээ..
Хараалаар дүүрсэн шүлэгтэйгээ..
Хаашаа ч хамаагүй дүүлье..
Хаана ч хамаагүй дуулъя..
Тэрлэж байгаад уйлъя..
Тэнэж яваад үхье ээ…
Зовлон таталж, оронд хулжиж ханалаа
Найдвар тасарч, нулимсандаа живж хахлаа
Хоног тоолон тоос долоохоо болъё
Хорголоо тоолсон хорвоогоос би тонилъё
Өнгөрсөнд би өс санахаа болино
Өнгө мөнгөнд захирагдалгүй амьдрана
Далавч ургуулан чиний дээгүүр ниснэ
Дайралдсан бүхнийг найзаа гэж дуудна
Там диваажин хоёрын дунд би визагүй зорчино
Тахилын ширээнээс ундаалж, булшинд унтана
Бурхан буг хоёртой буу халж хуучлана
Буруутгаж тэднийг чи минь битгий зэмлээрэй
Дэлхийг би дээрээс нь харж зурна, будна
Дэргэдээс чинь чимээгүй хайрлаж сурна
Мөрөөдлөө би хаа нэгтээгээс олохоор явна
Мөнхийн амьдралаас уйдвал эргээд ирнэ
Үхлээч би үхэхгүй, гэхдээ үлдэхгүй
Үнэндээ үхэж үзээгүй, үзэхийг хүсээгүй
Харанхуй бүхнээс залхаад гэрэл хайхаар явлаа
Хааяа ч гэсэн чамтайгаа хамт хонохоор ирнээ
Амьдрал.. авс, маани хоёроор дуусахгүй
Адал явдал, аялал хэзээ ч төгсөхгүй
Хүн хэзээ ч хумхын тоос болдоггүй юм
Худлаа гэвэл чи өөрөө үхээд үзээ..
No comments:
Post a Comment